روزگارم بد نیست !

بلاخره یه تصمیم جدی برای انتخاب دوربین گرفتیم و این دوربین رو بهترین دوربین نیمه حرفه ای که با حداقل 550 هزارتومان می شه خرید رو انتخاب کردیم ، تا هم تجربه کنیم هم لذت ببریم .

خیلی دوست دارم بنویسم ، ولی متاسفانه فرصت کمی وجود داره که به گذشته خودم و اون تجربیاتی که در این چند سال اخیر بدست آوردم فکر کنم.  با وجود حس کردن نیروهای توانمندی که در وجودم گاهی اوقات به جوش و خروش درمیاد و تا زیر گلوم بهم فشار میاره و می خواد سدی که خیلی آدمها بهش می گن بغز ، رو بشکنه! ولی همون نیروی که در سراسر بدن من حضور داره و قدرت ( شاید کاذبی از دید خیلی از اطرافیانم) رو به من می ده به همون سادگی تک تک شرایانهای عصبی و فکریم رو  ایگنور (ازکار می ندازه ) و یه نوع احساس ناشگی دائمی رو در مغزم  فعال می کنه و من رو روی هوا معلق نگه می داره  تا بی خیال به اون وقایعی که در اطرافم رخ می ده مثل یه جسد آویزون از سقف نگاه کنم و تنها از تماشاگر بودن لذت ببرم و یاد بگیرم چطور اشتباه نکنم ... احساس می کنم کسانی رو که دوست دارم هر از گاهی می بینم ، در خیابون ! در خواب ... در افکارم ، در گذر یک لحظه عمری که امروز به سادگی به دست باد می دمش ... تا شاید یکی از او لحظه ها... بذری باشه برای یک نفر... 

بعضی وقتها نیرویی رو نزدیک پیشونیم  حس می کنم که مثل یه آهن ربا کلید یا هر شی فلزی رو دفع می کنه! اون لحظات احساس می کنم  با نگاهم می تونم آهن رو خم کنم... 

/ 3 نظر / 6 بازدید
جلیلی

سلام خوش به حالتون که این قدرت رو پیدا می کنید معلومه به منبع قدرت فصل میشید فکر می کنم جماعت عکاس قدر لحظه ها رو بیشتر از بقیه بدونند بس که در لحظه زندگی می کنند. به نظر شما چه جوری میشه در لحظه زندگی کرد؟

دختر و پسرا

سلام بر شما که دنبال هویت خویشید. من فکر می کنم آدمایی که دستی در هنر دارند بهتر یاد میگیرند هنرمندانه زندگی کنند. هنری که می بایست آموختش.